تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٢
آنجا كه در توان داشت انجام داد، چنان كه قرآن مىگويد:
«هارون قبل از آمدن موسى از ميعادگاه، به بنى اسرائيل اين سخن را گفته بود كه: شما مورد آزمايش سختى قرار گرفتهايد» فريب نخوريد و از راه توحيد منحرف نشويد «وَ لَقَدْ قالَ لَهُمْ هارُونُ مِنْ قَبْلُ يا قَوْمِ إِنَّما فُتِنْتُمْ بِهِ».
سپس اضافه كرد: «پروردگار شما مسلماً همان خداوند بخشندهاى است كه اين همه نعمت به شما مرحمت كرده» «وَ إِنَّ رَبَّكُمُ الرَّحْمنُ».
برده بوديد، شما را آزاد ساخت.
اسير بوديد رهائى بخشيد.
گمراه بوديد هدايت كرد.
پراكنده بوديد در سايه رهبرى يك مرد آسمانى، شما را جمع و متحد نمود.
جاهل و گمراه بوديد، نور علم بر شما افكند، و به صراط مستقيم توحيد هدايتتان نمود.
«اكنون كه چنين است، شما از من پيروى كنيد و اطاعت فرمان من نمائيد» «فَاتَّبِعُونِي وَ أَطِيعُوا أَمْرِي».
مگر فراموش كردهايد برادرم موسى، مرا جانشين خود ساخته و اطاعتم را بر شما فرض كرده است، چرا پيمانشكنى مىكنيد؟ چرا خود را به درّه نيستى سقوط مىدهيد؟
***
ولى بنى اسرائيل چنان لجوجانه به اين گوساله چسبيده بودند كه منطق نيرومند و دلائل روشن اين مرد خدا، و رهبر دلسوز در آنها مؤثر نيفتاد، با صراحت اعلام مخالفت با هارون عليه السلام كرده «گفتند: ما همچنان به پرستش اين گوساله ادامه مىدهيم، تا موسى به سوى ما بازگردد» «قالُوا لَنْ نَبْرَحَ عَلَيْهِ عاكِفِينَ