تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٦
مىشود و نه غير آن.
***
در آخرين آيه مورد بحث، به عنوان يك نتيجهگيرى از آنچه در آيات قبل بيان شد، مىفرمايد: «ما اينها را در اختيار تو قرار داديم تا آيات بزرگ خود را به تو نشان دهيم» «لِنُرِيَكَ مِنْ آياتِنَا الْكُبْرى».
پيدا است منظور از «آيات كبرى» همان دو معجزه مهمى است كه در بالا آمد، و اين كه بعضى از مفسران احتمال دادهاند، اشاره به معجزات ديگرى است كه بعد از آن خداوند در اختيار موسى عليه السلام گذاشت بسيار بعيد به نظر مىرسد.
***
نكتهها:
١- دو معجزه بزرگ
بدون شك آنچه در بالا در زمينه تبديل عصاى موسى عليه السلام به مار عظيم كه حتى در آيه ١٠٧ سوره «اعراف» از آن تعبير به «ثعبان» (اژدها) شده است، و همچنين درخشندگى خاص دست در يك لحظه كوتاه، و سپس بازگشت به حال اول يك امر عادى يا نادر و كمياب نيست، بلكه هر دو خارق عادت محسوب مىشود كه بدون اتكاء بر يك نيروى ما فوق بشرى، يعنى قدرت خداوند بزرگ، امكان پذير نيست.
كسانى كه به خدا ايمان دارند، علم و قدرت او را بىپايان مىدانند هرگز نمىتوانند اين امور را انكار كنند و يا مانند ماديگراها به خرافه نسبت دهند.
آنچه در معجزه مهم است آن است كه: عقلًا محال نباشد و در اين مورد اين امر كاملًا صادق است؛ چرا كه هيچ دليل عقلى دلالت بر نفى امكان تبديل عصا به مار عظيم نمىكند.