٤٩ قالَ فَمَنْ رَبُّكُما يا مُوسى‌
٥٠ قالَ رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى‌ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى‌
٥١ قالَ فَما بالُ الْقُرُونِ الْا ولى‌
٥٢ قالَ عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي فِي كِتابٍ لايَضِلُّ رَبِّي وَ لايَنْسى‌
٥٣ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْا رْضَ مَهْداً وَ سَلَكَ لَكُمْ فِيها سُبُلًا وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْ نَباتٍ شَتَّى
٥٤ كُلُوا وَ ارْعَوْا أَنْعامَكُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَا ياتٍ لِاولِي النُّهى‌
٥٥ مِنْها خَلَقْناكُمْ وَ فِيها نُعِيدُكُمْ وَ مِنْها نُخْرِجُكُمْ تارَةً أُخْرى‌
ترجمه:
٤٩- (فرعون) گفت: «اى موسى‌؟ پروردگار شما كيست»؟!
٥٠- گفت: «پروردگار ما كسى است كه به هر موجودى، آنچه لازمه آفرينش او بوده، داده؛ سپس هدايت كرده است»!
٥١- گفت: «تكليف نسل‌هاى گذشته چه خواهد شد»؟!
٥٢- گفت: «آگاهى مربوط به آنها، نزد پروردگارم در كتابى ثبت است؛ پروردگارم هرگز گمراه نمى‌شود، و فراموش نمى‌كند»!
٥٣- همان خداوندى كه زمين را براى شما محل آسايش قرار داد؛ و راه‌هائى در آن ايجاد كرد؛ و از آسمان، آبى فرستاد كه با آن، انواع گوناگون گياهان را (از خاك تيره) برآورديم.
٥٤- هم خودتان بخوريد؛ و هم چهارپايانتان را در آن به چرا بريد. مسلماً در اينها