تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢٢
برطرف گشت و نعمتهاى الهى افزونتر از آنچه بود به او رو آورد. «١»
آرى، مردان حق با دگرگون شدن نعمتها، افكار و برنامههايشان دگرگون نمىشود، آنها در آسايش و بلا، در حال آزادى و زندان، در سلامت و بيمارى، در قدرت و ضعف، و خلاصه در همه حال، متوجه پروردگارند و نوسانات زندگى تغييرى در آنها ايجاد نمىكند، روح آنها همچون اقيانوس كبير است كه طوفانها، آرامش آن را برهم نمىزند.
همچنين آنها هرگز از انبوه حوادث تلخ مأيوس نمىشوند، مىايستند و استقامت مىكنند، تا درهاى رحمت الهى گشوده شود، آنها مىدانند حوادث سخت آزمايشهاى الهى است كه گاه براى بندگان خاصش فراهم مىسازد تا آنها را آبديدهتر كند.
***
٢- تفسير جمله «آتَيْناهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ»
معروف ميان مفسرين اين است: خداوند، فرزندان او را به حيات نخست بازگردانيد، و علاوه بر آن، فرزندان ديگرى نيز به او داد (در بعضى از روايات نيز مىخوانيم: خداوند، هم فرزندانى را كه در اين ماجرا از بين رفته بودند به او مرحمت كرد و هم فرزندانى را كه از قبل از بين رفته بودند به او برگرداند). «٢»
بعضى نيز احتمال دادهاند: خداوند فرزندان تازه و نوههائى به ايوب داد كه جاى خالى فرزندان از دست رفتهاش را پر كردند.