نه فراموش مى‌كند» «قالَ عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي فِي كِتابٍ لايَضِلُّ رَبِّي وَ لايَنْسى‌».»

بنابراين، حساب و كتاب آنها محفوظ است، و سرانجام به پاداش و كيفر اعمالشان خواهند رسيد، نگهدارنده اين حساب، خدائى است كه نه اشتباه در كار او وجود دارد و نه فراموشى.
با توجه به آنچه موسى‌ عليه السلام در اصل توحيد و معرفى خدا بيان كرد، كاملًا روشن است كه نگهداشتن اين حساب، براى آن كس كه به هر موجودى، دقيقاً نيازمندى‌هايش را داده و سپس آن را هدايت مى‌كند كار مشكلى نخواهد بود.
در تفاوت مفهوم جمله «لايَضِلُّ» با جمله «لايَنْسى‌» مفسران بيانات گوناگونى دارند، ولى، ظاهر اين است كه: «لايَضِلُّ»، اشاره به نفى هر گونه اشتباه از پروردگار است، و «لايَنْسى‌» اشاره به نفى نسيان، يعنى نه در آغاز كار در حساب افراد اشتباه مى‌كند، و نه در نگهدارى حسابشان گرفتار نسيان مى‌گردد.
و به اين ترتيب، موسى‌ عليه السلام ضمناً احاطه علمى پروردگار را به همه چيز، خاطر نشان مى‌كند تا فرعون متوجه اين واقعيت بشود كه: سر سوزنى از اعمال او از ديدگاه علم خدا مكتوم، بى‌پاداش و كيفر نخواهد بود.
در حقيقت اين احاطه علمى خداوند نتيجه سخنى است كه موسى‌ عليه السلام قبلًا گفت و آن اين كه: خداوندى كه به هر موجودى نيازمنديش را داده و او را هدايت مى‌كند، از حال همه كس و همه چيز آگاه است.