و در قسمت دوم، گاه، در آيات قرآن، هدف آفرينش، عبوديت و بندگى خدا قرار داده شده: وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْانْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ: «من انسان‌ها و جن را نيافريدم مگر براى اين كه عبادتم كنند». «١»
بديهى است عبادت مكتبى است براى پرورش انسان در ابعاد مختلف، عبادت به معنى وسيع كلمه كه تسليم فرمان خدا بودن است روح و جان انسان را در زمينه‌هاى گوناگون تكامل مى‌بخشد، كه شرح آن را در ذيل آيات مربوط به عبادات مختلف بيان كرده‌ايم.
و گاه مى‌گويد: هدف آفرينش آگاهى، بيدارى، تقويت ايمان و اعتقاد شما است: اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْا رْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْا مْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ: «خدا همان كسى است كه آسمان‌هاى هفتگانه و زمين‌هائى همانند آن را آفريد، فرمان او در ميان آنها جارى است، همه اينها به خاطر آن بوده تا شما بدانيد خدا بر هر چيزى قادر است». «٢»
و گاه مى‌گويد: هدف آفرينش آزمايش حسن عمل شما است: الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا: «او خدائى است كه مرگ و زندگى را آفريد، تا شما را در ميدان حسن عمل بيازمايد و پرورش دهد». «٣»
آيات سه‌گانه فوق، كه هر كدام به يكى از ابعاد سه‌گانه وجود انسان (بعد آگاهى و ايمان، بعد اخلاق و بعد عمل) اشاره مى‌كند، بيانگر هدف تكاملى آفرينش است كه به خود انسان‌ها باز مى‌گردد. «٤»
ذكر اين نكته نيز لازم است كه بعضى چنين تصور مى‌كنند چون كلمه «تكامل» در آيات قرآن، در اين مباحث مطرح نشده است نكند اين يك فكر