اساسى‌ترين مسأله اصول دين سخن مى‌گفت، ولى حتى در اين گونه مسائل نيز بايد از راهنمائى‌هاى دانشمند استفاده كرد، تا هدايت به «صراط سوىّ» كه همان «صراط مستقيم» است حاصل گردد.
***
٣- سوره رحمت و يادآورى
در اين سوره، پنج بار هنگام شروع در داستان پيامبران بزرگ و مريم، جمله «أُذْكُرْ» (يادآورى كن) آمده است و به خاطر آن مى‌توان اين سوره را سوره يادآورى‌ها ناميد، يادآورى از پيامبران، مردان و زنان بزرگ و حركت توحيدى آنها و تلاششان در راه مبارزه با شرك، بت‌پرستى و ظلم و بيدادگرى.
و از آنجا كه معمولًا ذكر به معنى يادآورى بعد از نسيان است ممكن است اشاره به اين واقعيت نيز باشد كه: ريشه توحيد و عشق به مردان حق و ايمان به مبارزات حق‌طلبانه آنها، در اعماق جان هر انسانى ريشه دوانيده و سخن از آنها در واقع يك نوع ذكر و يادآورى و بازگوئى است.
توصيف خداوند به عنوان «رحمان» شانزده بار در اين سوره آمده است چرا كه سوره، از آغازش با رحمت شروع مى‌شود، رحمت خدا به زكريا، رحمت خدا به مريم و مسيح و پايان آن نيز با همين رحمت است كه در اواخر آن مى‌گويد: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدّاً:
«كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند خداوند رحمان محبت آنها را در دل بندگانش قرار مى‌دهد». «١»
***