تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٢
تفسير:
پيامبر رحمت براى جهانيان
از آنجا كه آيات گذشته، بشارت حكومت روى زمين را به بندگان صالح مىداد، و چنين حكومتى مايه رحمت براى همه مردم جهان است در نخستين آيه مورد بحث، به رحمت عامه وجود پيامبر صلى الله عليه و آله اشاره كرده مىگويد: «ما تو را جز براى رحمت جهانيان نفرستاديم» «وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ».
عموم مردم دنيا، اعم از مؤمن و كا
به هر حال، در دنياى امروز كه فساد، تباهى، ظلم و بيدادگرى از در و ديوار آن مىبارد، آتش جنگها در هر سو شعلهور است، و چنگال زورمندان بيدادگر حلقوم مستضعفان مظلوم را مىفشارد، در دنيائى كه جهل، فساد اخلاق، خيانت و ظلم و استبداد و تبعيض هزار گونه نابسامانى آفريده، آرى، در چنين جهانى مفهوم «رَحْمَةً لِلْعالَمِين» بودن پيامبر، از هر زمانى آشكارتر است، چه رحمتى از اين بالاتر كه برنامهاى آورده كه عمل به آن نقطه پايانى است بر همه اين ناكامىها، بدبختىها و سيهروزىها، آرى او و دستوراتش، برنامه و اخلاقش، همه رحمت است، رحمتى براى همگان و تداوم اين رحمت، سرانجامش حكومت صالحان با ايمان بر تمام معموره زمين، خواهد بود.
***
و از آنجا كه مهمترين مظهر رحمت و محكمترين پايه و اساس آن، توحيد و جلوههاى آن است، در آيه بعد، چنين مىگويد: «به آنها بگو تنها چيزى كه بر