تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥٠
٩٨ إِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنْتُمْ لَها وارِدُونَ
٩٩ لَوْ كانَ هؤُلاءِ آلِهَةً ما وَرَدُوها وَ كُلٌّ فِيها خالِدُونَ
١٠٠ لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ هُمْ فِيها لايَسْمَعُونَ
١٠١ إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ
١٠٢ لايَسْمَعُونَ حَسِيسَها وَ هُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ
١٠٣ لايَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْا كْبَرُ وَ تَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ هذا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ
ترجمه:
٩٨- شما و آنچه غير خدا مىپرستيد، هيزم جهنم خواهيد بود؛ و همگى در آن وارد مىشويد.
٩٩- اگر اينها خدايانى بودند، هرگز وارد آن نمىشدند! در حالى كه همگى در آن جاودانه خواهند بود.
١٠٠- براى آنان در آن (دوزخ) نالههاى دردناكى است و چيزى نمىشنوند.
١٠١- (اما) كسانى كه از قبل، وعده نيك از سوى ما به آنها داده شده (مؤمنان صالح) از آن دور نگاهداشته مىشوند.
١٠٢- آنها صداى آتش دوزخ را نمىشنوند؛ و در آنچه دلشان بخواهد، جاودانه متنعم هستند.
١٠٣- وحشت بزرگ، آنها را اندوهگين نمىكند؛ و فرشتگان به استقبالشان مىآيند، (و مىگويند:) اين همان روزى است كه به شما وعده داده مىشد!