به هر حال، اين بى‌خبران دائماً در غرور و غفلتند، و اين بدبختى تا پايان جهان همچنان ادامه دارد.
چنان كه قرآن مى‌فرمايد:
«اين تا زمانى ادامه دارد كه راه بر يأجوج و مأجوج گشوده شود و آنها در سراسر زمين پخش شوند، و از هر بلندى و ارتفاعى با سرعت بگذرند» «حَتَّى إِذا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَ مَأْجُوجُ وَ هُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ».
درباره «يأجوج» و «مأجوج» و اين كه آنها كدام طائفه بودند؟ و در كجا زندگى داشتند؟ و سرانجام چه مى‌كنند، و چه خواهند شد؟ در ذيل آيات ٩٤ به بعد سوره «كهف» بحث كرده‌ايم، و همچنين در مورد سدى كه «ذوالقرنين» براى جلوگيرى از نفوذ آنها در يك تنگه كوهستانى ساخت مشروحاً بحث شد.
آيا منظور از گشوده شدن راه اين دو طايفه، شكسته شدن سد آنها و نفوذشان از اين طريق، در مناطق ديگر جهان است؟
و يا منظور نفوذ آنها به طور كلى در كره زمين از هر سو و هر ناحيه مى‌باشد؟
آيه فوق صريحاً در اين باره سخن نگفته، تنها از انتشار و پراكندگى آنها در كره زمين به عنوان يك نشانه پايان جهان و مقدمه رستاخيز و قيامت ياد كرده است.
***
و بلافاصله مى‌گويد: «در اين هنگام وعده حق خداوند نزديك مى‌شود» «وَ اقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ».
«و آن چنان وحشتى سراسر وجود كافران را فرا مى‌گيرد كه چشمهايشان از حركت باز مى‌ايستد و خيره‌خيره به آن صحنه نگاه مى‌كنند» «فَإِذا هِيَ شاخِصَةٌ أَبْصارُ الَّذِينَ كَفَرُوا».
در اين هنگام پرده‌هاى غرور و غفلت از برابر ديدگانشان كنار مى‌رود و