قرون و اعصارند، يعنى اى انسان‌ها همه شما يك امتيد، پروردگار شما يكى است و مقصد نهائى همه شما يك مقصد است.
اين تفسير هر چند مناسب‌تر از تفسير گذشته مى‌باشد ولى با توجه به پيوند اين آيه، با آيات قبل، مناسب به نظر نمى‌رسد، مناسب‌تر از همه، اين است كه اين جمله اشاره به انبياء و پيامبرانى بوده باشد كه شرح حالشان در آيات گذشته آمده است.
***
در آيه بعد، اشاره به انحراف گروه عظيمى از مردم از اين اصل واحد توحيدى كرده چنين مى‌گويد: «آنها كار خود را در ميان خود به تفرقه و تجزيه كشاندند» «وَ تَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ».
كارشان به جائى رسيد كه در برابر هم ايستادند، و هر گروه، گروه ديگرى را لعن و نفرين مى‌كرد و از او برائت و بيزارى مى‌جست، به اين نيز قناعت نكردند بر روى همديگر اسلحه كشيدند و خون‌هاى زيادى را ريختند، و اين بود نتيجه انحراف از اصل اساسى توحيد و آئين يگانه حق.
جمله «تَقَطَّعُوا» كه از ماده «قطع» مى‌باشد به معنى جدا كردن قطعه‌هائى از يك موضوع به هم پيوسته است، و با توجه به اين كه از باب «تفعّل» آمده كه به معنى پذيرش مى‌آيد، مفهوم جمله اين چنين مى‌شود: آنها در برابر عوامل تفرقه و نفاق تسليم شدند، جدائى و بيگانگى از يكديگر را پذيرا گشتند، به يكپارچگى فطرى و توحيدى خود پايان دادند و در نتيجه گرفتار آن همه شكست، ناكامى و بدبختى شدند.
و در آخر آيه اضافه مى‌كند: «اما همه آنها سرانجام به سوى ما باز مى‌گردند» «كُلٌّ إِلَيْنا راجِعُونَ».