به هر حال، در تفسير اين گونه الفاظ كه در قرآن وارد شده، حتماً بايد به معنى اصلى و ريشه‌اى آنها توجه كرد تا جنبه كنائى بودنش، مشخص و هر گونه ابهام برطرف گردد.
ذكر اين نكته نيز لازم است كه: ظاهر آيه فوق چنين مى‌گويد: مريم دامان خويش را از هر گونه آلودگى به بى‌عفتى حفظ كرد.
ولى بعضى از مفسران اين احتمال را در معنى آيه داده‌اند كه او از هر گونه تماس با مردى (چه از حلال و چه از حرام) خوددارى كرد «١» همان گونه كه در آيه ٢٠ سوره «مريم» مى‌گويد: وَ لَمْ‌يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَ لَمْ أَكُ بَغِيّاً: «هيچ گاه مردى با من تماس پيدا نكرده و من زن آلوده‌اى نبودم».
در حقيقت اين مقدمه‌اى است براى اثبات تولد اعجازآميز عيسى عليه السلام و آيه بودن او.
***
٢- منظور از: رُوحِنا: «روح ما» چنان كه قبلًا نيز گفته‌ايم اشاره به يك روح با عظمت و متعالى است و به اصطلاح اين گونه اضافه «اضافه تشريفيه» است كه براى بيان عظمت چيزى آن را به خدا اضافه مى‌كنيم، مانند: بيت اللّه: «خانه خدا» و شهر اللّه: «ماه خدا».
***
٣- آيه فوق، مى‌گويد: مريم و فرزندش را آيه و نشانه‌اى براى جهانيان قرار داديم، نمى‌گويد دو آيه و نشانه، به خاطر اين كه آن چنان وجود مريم با فرزندش در اين آيه بزرگ الهى آميخته بودند، كه از يكديگر تفكيك‌ناپذير محسوب مى‌شدند، تولد فرزندى بدون پدر، همان اندازه اعجازآميز است كه باردار شدن