٨٥ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِدْرِيسَ وَ ذَا الْكِفْلِ كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ
٨٦ وَ أَدْخَلْناهُمْ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ
ترجمه:
٨٥- و اسماعيل و ادريس و ذوالكفل را (به ياد آور) كه همه از صابران بودند.
٨٦- و ما آنان را در رحمت خود وارد ساخيتم؛ چرا كه آنها از صالحان بودند.
تفسير:
اسماعيل و ادريس و ذا الكفل عليهم السلام
به دنبال سرگذشت آموزنده «ايوب» و صبر و شكيبائيش در برابر طوفان حوادث، در آيات مورد بحث، اشاره به مقام شكيبائى سه نفر ديگر از پيامبران الهى كرده، مى‌گويد: «اسماعيل، ادريس و ذا الكفل را به ياد آور كه همه آنها از صابران و شكيبايان بودند» «وَ إِسْماعِيلَ وَ إِدْرِيسَ وَ ذَا الْكِفْلِ كُلٌّ مِنَ الصَّابِرِينَ».
هر يك از آنها در طول عمر خود، در برابر دشمنان و يا مشكلات طاقت‌فرساى زندگى صبر و مقاومت به خرج دادند، و هرگز در برابر اين حوادث، زانو نزدند و هر يك الگوئى بودند از استقامت و پايمردى.
***
سپس نيل به بزرگ‌ترين موهبت الهى در برابر اين صبر و استقامت را براى آنان چنين بيان مى‌كند: «ما آنها را در رحمت خود داخل كرديم؛ چرا كه آنها از صالحان بودند» «وَ أَدْخَلْناهُمْ فِي رَحْمَتِنا إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحِينَ».
جالب اين كه: نمى‌گويد ما رحمت خود را به آنها بخشيديم، بلكه مى‌گويد: