٨١ وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ عاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلى‌ الْا رْضِ الَّتِي بارَكْنا فِيها وَ كُنَّا بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عالِمِينَ
٨٢ وَ مِنَ الشَّياطِينِ مَنْ يَغُوصُونَ لَهُ وَ يَعْمَلُونَ عَمَلًا دُونَ ذلِكَ وَ كُنَّا لَهُمْ حافِظِينَ
ترجمه:
٨١- و تندباد را مسخر سليمان ساختيم، كه به فرمان او به سوى سرزمينى كه آن را پربركت كرده بوديم جريان مى‌يافت؛ و ما از همه چيز آگاه بوده‌ايم.
٨٢- گروهى از شياطين (را نيز مسخّر او قرار داديم، كه در دريا) برايش غواصى مى‌كردند؛ و كارهائى غير از اين (نيز) براى او انجام مى‌دادند؛ و ما آنها را (از سركشى) حفظ مى‌كرديم!
تفسير:
بادها در فرمان سليمان
در اين آيات به بخشى از مواهبى كه خدا به يكى ديگر از پيامبران، يعنى سليمان عليه السلام داده اشاره مى‌كند، نخست مى‌گويد: «ما بادهاى شديد و طوفان‌زا را مسخر سليمان ساختيم كه تحت فرمان او به سوى سرزمينى كه ما آن را مبارك كرده بوديم حركت مى‌كرد» «وَ لِسُلَيْمانَ الرِّيحَ عاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلى‌ الْا رْضِ الَّتِي بارَكْنا فِيها».
و اين كار، عجيب نيست؛ چرا كه «ما به همه چيز آگاه بوده و هستيم» «وَ كُنَّا بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عالِمِينَ».