تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٠
٤٨ وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى وَ هارُونَ الْفُرْقانَ وَ ضِياءً وَ ذِكْراً لِلْمُتَّقِينَ
٤٩ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَ هُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ
٥٠ وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ أَنْزَلْناهُ أَ فَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ
ترجمه:
٤٨- ما به موسى و هارون، «فرقان» (وسيله جدا كردن حق از باطل) و نور، و آنچه مايه يادآورى پرهيزگاران است، داديم.
٤٩- همانان كه از پروردگارشان در نهان مىترسند، و از قيامت بيم دارند!
٥٠- و اين (قرآن) ذكر مباركى است كه (بر شما) نازل كرديم؛ آيا شما آن را انكار مىكنيد؟!
تفسير:
شمهاى از داستان پيامبران
از اين آيات به بعد، فرازهائى از زندگانى پيامبران كه آميخته با نكات بسيار آموزندهاى است بيان شده، كه بحثهاى گذشته را در زمينه نبوت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و درگيرى او با مخالفان، با توجه به اصول مشتركى كه حاكم بر آنها است، روشنتر مىسازد.
در نخستين آيه مىفرمايد: «ما به موسى و هارون «فرقان»، (وسيله تشخيص حق از باطل) بخشيديم، و نور و يادآورى براى پرهيزكاران» «وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى وَ هارُونَ الْفُرْقانَ وَ ضِياءً وَ ذِكْراً لِلْمُتَّقِينَ».
«فُرْقان» در اصل به معنى چيزى است كه حق را از باطل جدا مىكند و وسيله