اين ترازوهاى سنجش آن چنان دقيق و منظم‌اند كه گوئى عين عدالت مى‌باشند. «١»
به همين دليل، بلافاصله اضافه مى‌كند: «به هيچ كس در آنجا كمترين ظلم و ستمى نمى‌شود» «فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً».
نه از پاداش نيكوكاران چيزى كاسته مى‌شود، و نه به مجازات بدكاران افزوده مى‌گردد.
اما اين نفى ظلم و ستم، مفهومش اين نيست كه در حساب دقت نمى‌شود، بلكه «اگر به مقدار سنگينى يك دانه خردل كار نيك و بدى باشد ما آن را حاضر مى‌سازيم» و مورد سنجش قرار مى‌دهيم «وَ إِنْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَيْنا بِها».
«و همين قدر كافى است كه ما حسابگر اعمال بندگان باشيم» «وَ كَفى‌ بِنا حاسِبِينَ».
«خردل» گياهى است كه دانه‌هاى سياه بسيار كوچكى دارد، و ضرب المثل در كوچكى و حقارت مى‌باشد.
نظير اين تعبير، در جاى ديگر قرآن به عنوان: مِثْقالَ ذَرَّةٍ: «سنگينى يك ذره» (يك مورچه بسيار كوچك يا يك جزء كوچك از خاك و غبار) آمده است. «٢»
قابل توجه اين كه: در قرآن مجيد در شش مورد، تعبير به «مِثْقالَ ذَرَّةٍ» و در دو مورد تعبير به «مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ» شده است.
آيه فوق، با شش تعبير مختلف، بر مسأله حساب و كتاب دقيق روز قيامت تأكيد شده است.
كلمه «مَوازِين» آن هم به صورت جمع، پس از آن ذكر وصف «قِسْط» و به