پس از آن به يكى ديگر از كارهاى زشت و بى‌رويه اين انسان‌هاى بى‌بندوبار اشاره كرده، مى‌فرمايد: «انسان از عجله آفريده شده» «خُلِقَ الْانْسانُ مِنْ عَجَلٍ».
گر چه مفسران در تفسير كلمه «انسان» و «عَجَل» در اينجا بيانات گوناگونى دارند ولى پيدا است منظور از انسان در اينجا نوع انسان است (البته انسان‌هاى تربيت نايافته و خارج از قلمرو رهبرى رهبران الهى).
و منظور از «عَجَل» شتاب و شتابزدگى است، همان گونه كه آيات بعد نيز شاهد گوياى اين مطلب است، و در جاى ديگر قرآن مى‌خوانيم: وَ كانَ الْانْسانُ عَجُولًا: «انسان، عجول است». «١»
در حقيقت تعبير «خُلِقَ الْانْسانُ مِنْ عَجَلٍ» يك نوع تأكيد است، يعنى آن چنان انسان عجول است كه گوئى از «عجله» آفريده شده، و تار و پود وجودش از آن تشكيل يافته! و به راستى بسيارى از مردم عادى چنين‌اند هم در خير عجولند و هم در شرّ، حتى وقتى به آنها گفته مى‌شود: اگر آلوده كفر و گناه شويد، عذاب الهى دامنتان را مى‌گيرد، مى‌گويند: پس چرا اين عذاب زودتر نمى‌آيد؟!
و در پايان آيه اضافه مى‌كند: «عجله نكنيد من آيات خود را به زودى به شما نشان مى‌دهم» «سَأُرِيكُمْ آياتِي فَلا تَسْتَعْجِلُونِ».
تعبير «آياتِى» در اينجا ممكن است اشاره به آيات و نشانه‌هاى عذاب، بلاها و مجازات‌هائى باشد كه پيامبر صلى الله عليه و آله مخالفان را با آن تهديد مى‌كرد و اين سبك مغزان كراراً مى‌گفتند: پس چه شد اين بلاهائى كه ما را با آن مى‌ترسانى.
قرآن مى‌گويد: عجله نكنيد، چيزى نمى‌گذرد كه دامانتان را خواهد گرفت.
و نيز ممكن است اشاره به معجزاتى كه دليل بر صدق پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است