تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٥
گرداگرد زمين را گرفته، و ضخامت آن صدها كيلومتر طبق تحقيقات دانشمندان مىباشد، اين قشر ظاهراً لطيف، كه از هوا و گازها تشكيل شده به قدرى محكم و پرمقاومت است كه هر موجود مزاحمى از بيرون به سوى زمين بيايد نابود مىشود، و كره زمين را در برابر بمباران شبانهروزى سنگهاى «شهاب» كه از هر گلولهاى خطرناكترند حفظ مىكند.
به علاوه اشعه آفتاب كه داراى قسمتهاى مرگبارى است به وسيله آن تصفيه مىشود، و از نفوذ اشعه كشنده كيهانى كه از بيرون جو، به سوى زمين سرازير است، جلوگيرى مىكند.
آرى، اين آسمان سقف بسيار محكم و پايدارى است كه خدا آن را از انهدام حفظ كرده است. «١»
***
و در آخرين آيه مورد بحث، به آفرينش شب و روز و خورشيد و ماه پرداخته مىگويد: «او است كه شب و روز و خورشيد و ماه را آفريد» «وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ».
«و هر كدام از اينها در مدارى در حركتند» «كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ».
***
نكتهها:
١- تفسير «كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ»
مفسران در تفسير اين جمله، بيانات گوناگون دارند، اما آنچه با تحقيقات