تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٤
١٦ وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْا رْضَ وَ ما بَيْنَهُما لاعِبِينَ
١٧ لَوْ أَرَدْنا أَنْ نَتَّخِذَ لَهْواً لَاتَّخَذْناهُ مِنْ لَدُنَّا إِنْ كُنَّا فاعِلِينَ
١٨ بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْباطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ وَ لَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ
ترجمه:
١٦- ما آسمان و زمين، و آنچه را در ميان آنهاست از روى بازى نيافريديم!
١٧- اگر مىخواستيم سرگرمى انتخاب كنيم، چيزى متناسب خود انتخاب مىكرديم؛ اگر اينكار را انجام مىداديم.
١٨- بلكه ما حق را بر سر باطل مىكوبيم تا آن را هلاك سازد؛ و اين گونه، باطل محو و نابود مىشود. اما واى بر شما از توصيفى كه مىكنيد!
تفسير:
آفرينش آسمان و زمين بازيچه نيست
از آنجا كه در آيات گذشته اين حقيقت منعكس بود: ظالمان بىايمان براى آفرينش خود هدفى جز عيش و نوش قائل نبودند، و در واقع عالم را بىهدف مىپنداشتند، قرآن مجيد در آيات مورد بحث، براى ابطال اين طرز فكر و اثبات وجود هدف با ارزشى براى آفرينش كل جهان، مخصوصاً انسان چنين مىگويد:
«ما آسمان و زمين و آنچه ميان آن دو است بيهوده نيافريديم» «وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْا رْضَ وَ ما بَيْنَهُما لاعِبِينَ».