تعليمات پرمحتوا و جذاب، آيا باز هم مى‌گوئيد سحر است؟!
آيا مى‌توان نسبت «اضغاث احلام» به اين آيات داد؟ خواب‌هاى پريشان و بى‌معنى كجا؟ و اين سخنان موزون و منسجم كجا؟
آيا مى‌توان آن را دروغ و افترا شمرد؟ با اين كه آثار صدق، از همه جاى آن نمايان است؟
و آيا آورنده آن «شاعر» بوده، در حالى كه شعر بر محور تخيل دور مى‌زند و آيات اين كتاب، همه بر اساس واقعيت‌ها است؟!
كوتاه سخن اين كه: دقت و بررسى در اين كتاب، ثابت مى‌كند اين نسبت‌هاى ضد و نقيض، وصله‌هائى است ناهمرنگ و سخنانى است مغرضانه و نابخردانه.
در اين كه كلمه «ذِكْرُكُم» در آيه فوق به چه معنى است، مفسران بيانات گوناگونى دارند:
بعضى گفته‌اند: منظور اين است كه: آيات قرآن، مايه تذكر و بيدارى انديشه‌هاى شما است، چنان كه در جاى ديگر مى‌گويد: فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَنْ يَخافُ وَعِيدِ: «به وسيله اين قرآن كسانى را كه از مجازات الهى مى‌ترسند تذكر ده». «١»
گروهى گفته‌اند: منظور اين است كه: اين قرآن، نام و آوازه شما را در دنيا بلند مى‌كند، يعنى مايه عزت و شرف شما است، شما مؤمنان و مسلمانان، و يا شما قوم عرب، كه قرآن به زبان شما نازل شده، و اگر از شما گرفته شود، نام و نشانى در جهان نخواهيد داشت.
بعضى ديگر گفته‌اند: منظور اين است در اين قرآن آنچه مورد نياز شما در