تفسير:
پيامبران همه از نوع بشر بودند
گفتيم در آيات گذشته، شش نمونه از ايرادهاى ضد و نقيض دشمنان اسلام به پيامبر صلى الله عليه و آله بازگو شده است، آيات مورد بحث، نيز به پاسخ آنها پرداخته، گاهى به صورت كلّى و جمعى و بعضى را بالخصوص پاسخ مى‌گويد.
نخستين آيه مورد بحث، اشاره به «معجزات اقتراحى» آنان كرده (منظور از معجزات اقتراحى، پيشنهاد معجزات دلبخواه به عنوان بهانه‌گيرى است) مى‌گويد: «تمام شهرها و آبادى‌هائى كه پيش از اينها هلاكشان كرديم تقاضاى اين گونه معجزات را كردند، ولى هنگامى كه پيشنهادشان عملى شد هرگز ايمان نياوردند، آيا اينها ايمان مى‌آورند»؟! «ما آمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها أَ فَهُمْ يُؤْمِنُونَ».
به آنها اخطار مى‌كند: اگر به تقاضاى شما در زمينه معجزات اقتراحى پاسخ گفته شود و ايمان نياوريد، نابودى شما حتمى است!
اين احتمال نيز در تفسير آيه وجود دارد كه قرآن در اين آيه، به تمام ايرادهاى ضد و نقيض آنها اشاره كرده مى‌گويد: اين طرز برخورد با دعوت پيامبران راستين، تازگى ندارد، هميشه افراد لجوج، متوسل به اين گونه بهانه‌ها مى‌شدند، و سرانجام كارشان نيز چيزى جز كفر و سپس هلاكت و مجازات دردناك الهى نبود.
***
آيه بعد، به پاسخ نخستين ايراد آنها در زمينه بشر بودن پيامبر صلى الله عليه و آله بالخصوص پرداخته مى‌گويد: از ميان افراد شايسته، تنها تو نيستى كه به عنوان پيامبر براى هدايت مردم فرستاده شده‌اى، بلكه «تمام پيامبرانى كه پيش از تو