تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٤
١ اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ ٢ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلَّا اسْتَمَعُوهُ وَ هُمْ يَلْعَبُونَ ٣ لاهِيَةً قُلُوبُهُمْ وَ أَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذِينَ ظَلَمُوا هَلْ هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَ فَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ ٤ قالَ رَبِّي يَعْلَمُ الْقَوْلَ فِي السَّماءِ وَ الْا رْضِ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ٥ بَلْ قالُوا أَضْغاثُ أَحْلامٍ بَلِ افْتَراهُ بَلْ هُوَ شاعِرٌ فَلْيَأْتِنا بِآيَةٍ كَما أُرْسِلَ الْا وَّلُونَ
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
١- حساب مردم به آنان نزديك شده، در حالى كه در غفلتاند و روىگردانند!
٢- هيچ يادآورى تازهاى از طرف پروردگارشان براى آنها نمىآيد، مگر آن كه با بازى به آن گوش مىدهند!
٣- اين در حالى است كه دلهايشان در بىخبرى فرو رفته است! و ستمگران پنهانى نجوا كردند (و گفتند): «آيا جز اين است كه او بشرى همانند شماست؟! آيا به سراغ سحر مىرويد، با اين كه مىبينيد»؟!