تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧
صالح، بعضى به اطاعت و اخلاص، بعضى، نيكى به پدر و مادر، بعضى، حسن شهرت، و بعضى به پاكى پيروان، تفسير كردهاند، ولى ظاهر اين است كه: زكات معنى وسيعى دارد و همه اين پاكيزگىها را در بر خواهد گرفت.
٤- «او پرهيزگار بود» و از آنچه خلاف فرمان پروردگار بود، دورى مىكرد «وَ كانَ تَقِيّاً».
***
٥- «او را نسبت به پدر و مادرش خوشرفتار، نيكوكار و پر محبت بود» «وَ بَرّاً بِوالِدَيْهِ».
٦- «او مردى ستمگر، متكبر و خود برتربين در برابر خلق خدا نبود» «وَ لَمْ يَكُنْ جَبَّاراً».
٧- «او معصيتكار و آلوده به گناه نبود» «عَصِيّاً».
***
٨ و ٩ و ١٠- و چون او جامع اين صفات برجسته و افتخارات بزرگ بود «درود ما بر او به هنگام ولادتش، و درود ما بر او به هنگام مرگش، و درود بر او در آن روز كه زنده و برانگيخته خواهد شد» «وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيّاً».
***
نكتهها:
١- كتاب آسمانى را با قوت و قدرت بگير!
كلمه «قوت» در جمله «يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ»، همان گونه كه اشاره كرديم، معنى كاملًا وسيعى دارد و تمام قدرتهاى مادى و معنوى، روحى و جسمى در آن جمع است، و اين خود بيانگر اين حقيقت است كه: نگهدارى آئين