١١٣ وَ كَذلِكَ أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيّاً وَ صَرَّفْنا فِيهِ مِنَ الْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْراً
١١٤ فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ وَ لاتَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى‌ إِلَيْكَ وَحْيُهُ وَ قُلْ رَبِّ زِدْنِي عِلْماً
ترجمه:
١١٣- و اين گونه آن را قرآنى عربى (فصيح) نازل كرديم، و انواع وعيدها (و انذارها) را در آن بازگو نموديم، شايد تقوا پيشه كنند؛ يا براى آنان تذكرى پديد آورد!
١١٤- پس بلند مرتبه است خداوندى كه سلطان حق است! پس نسبت به (تلاوت) قرآن عجله مكن، پيش از آن كه وحى آن بر تو تمام شود؛ و بگو: «پروردگارا! علم مرا افزون كن»!
تفسير:
بگو: خداوندا علم مرا افزون كن
آيات فوق، در واقع اشاره‌اى است به مجموع آنچه در آيات قبل پيرامون مسائل تربيتى مربوط به قيامت و وعد و وعيد، آمده است.
مى‌فرمايد: «اين گونه ما آن را به صورت قرآنى عربى (فصيح و گويا) نازل كرديم و انواع تهديدها را به عبارات و بيانات مختلف بيان نموديم، شايد آنها تقوى پيشه كنند يا لااقل تذكرى براى آنها گردد» «وَ كَذلِكَ أَنْزَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيّاً وَ صَرَّفْنا فِيهِ مِنَ الْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْراً».