١٠٥ وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْجِبالِ فَقُلْ يَنْسِفُها رَبِّي نَسْفاً
١٠٦ فَيَذَرُها قاعاً صَفْصَفاً
١٠٧ لاتَرى‌ فِيها عِوَجاً وَ لا أَمْتاً
١٠٨ يَوْمَئِذٍ يَتَّبِعُونَ الدَّاعِيَ لاعِوَجَ لَهُ وَ خَشَعَتِ الْا صْواتُ لِلرَّحْمنِ فَلاتَسْمَعُ إِلَّا هَمْساً
١٠٩ يَوْمَئِذٍ لاتَنْفَعُ الشَّفاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ رَضِيَ لَهُ قَوْلًا
١١٠ يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لايُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً
١١١ وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً
١١٢ وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلايَخافُ ظُلْماً وَ لا هَضْماً
ترجمه:
١٠٥- و از تو درباره كوه‌ها سؤال مى‌كنند؛ بگو: «پروردگارم آنها را (متلاشى كرده) بر باد مى‌دهد!
١٠٦- سپس زمين را صاف و هموار و بى‌آب و گياه رها مى‌سازد.
١٠٧- به گونه‌اى كه در آن، هيچ پستى و بلندى نمى‌بينى»!
١٠٨- در آن روز، همه از دعوت‌كننده الهى پيروى نموده، و قدرت بر مخالفت او نخواهند داشت؛ و همه صداها در برابر (عظمت) خداوند رحمان، خاضع مى‌شود؛ و جز صداى آهسته چيزى نمى‌شنوى.
١٠٩- در آن روز، شفاعت هيچ كس سودى نمى‌بخشد، جز كسى كه خداوند رحمان