طرفداران و هواخواهان فساد رفت.
***
٢- «سامرى» كيست؟
اصل لفظ «سامرى» در زبان عبرى، «شمرى» است، و معمول است هنگامى كه الفاظ عبرى به لباس عربى در مى‌آيند، حرف «شين» به حرف «سين» تبديل مى‌گردد، چنان كه «موشى» به «موسى‌» و «يشوع» به «يسوع» تبديل مى‌گردد.
سامرى منسوب به «شمرون» بوده، و «شمرون» فرزند «يشاكر» چهارمين نسل «يعقوب» عليه السلام است.
و از اينجا روشن مى‌شود، خرده‌گيرى بعضى از مسيحيان به قرآن مجيد كه:
«قرآن سردمدار گوساله‌پرستى زمان موسى‌ عليه السلام را سامرى، منسوب به شهر «سامره» معرفى كرده، در صورتى كه «سامره» در آن زمان اصلًا وجود نداشته» بى‌اساس است؛ زيرا چنان كه گفتيم: سامرى منسوب به «شمرون» است نه «سامره». «١»

به هر حال، سامرى مرد خودخواه، منحرف، و باهوشى بود كه با جرأت و مهارت مخصوصى با استفاده از نقاط ضعف بنى اسرائيل، توانست چنان فتنه عظيمى كه سبب گرايش اكثريت قاطع به بت‌پرستى بود، ايجاد كند و چنان كه ديديم كيفر اين خودخواهى و فتنه‌انگيزى خود را نيز در همين دنيا ديد.
***