تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٨
٨٠ يا بَنِي إِسْرائِيلَ قَدْ أَنْجَيْناكُمْ مِنْ عَدُوِّكُمْ وَ واعَدْناكُمْ جانِبَ الطُّورِ الْا يْمَنَ وَ نَزَّلْنا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى
٨١ كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ لاتَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَ مَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوى
٨٢ وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى
ترجمه:
٨٠- اى بنى اسرائيل! ما شما را از (چنگال) دشمنتان نجات داديم؛ و در طرف راست كوه طور، با شما وعده گذارديم؛ و «منّ» و «سلوى» بر شما نازل كرديم!
٨١- بخوريد از روزىهاى پاكيزهاى كه به شما دادهايم، و در آن طغيان نكنيد، كه غضب من بر شما وارد شود و هر كس غضبم بر او وارد شود، سقوط مىكند!
٨٢- و من هر كه را توبه كند، و ايمان آورد، و عمل صالح انجام دهد، سپس هدايت شود، مىآمرزم!
تفسير:
تنها راه نجات
به دنبال بحث گذشته كه: نجات بنى اسرائيل را به صورت يك اعجاز بزرگ از چنگال فرعونيان بيان مىكرد، در سه آيه فوق، روى سخن به بنى اسرائيل به طور كلى و در هر عصر و زمان كرده، و نعمتهاى بزرگى را كه خداوند به آنان بخشيده است يادآور مىشود، و راه نجات را به آنان نشان مىدهد.