تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٥
مىشود، «درك» مىگويند، «دركات نار» در برابر «درجات جنت» به معنى مراحل پائين دوزخ است.
ولى، با توجه به اين كه (طبق آيه ٦١ سوره شعراء) بنى اسرائيل به هنگامى كه از آمدن لشگر فرعون با خبر شدند، به موسى عليه السلام گفتند: إِنّا لَمُدْرَكُونَ: «ما در چنگال فرعونيان گرفتار شديم».
به نظر مىرسد كه منظور از «درك» در آيه مورد بحث، آن است كه شما چنين گرفتارى پيدا نخواهيد كرد، و منظور از «لاتَخْشى» آن است كه خطرى از ناحيه دريا نيز شما را تهديد نمىكند.
***
و به اين ترتيب، موسى عليه السلام و بنى اسرائيل وارد جادههائى شدند كه در درون دريا با كنار رفتن آبها پيدا شدند، در اين هنگام، فرعون به همراه لشكريانش به كنار دريا رسيد، و با اين صحنه غير منتظره و شگفتانگيز روبرو شد: «فرعون لشكريان خود را به دنبال بنى اسرائيل فرستاد و خود نيز وارد همان جادهها شد» «فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ». «١»
مسلماً ارتش فرعون در آغاز، اكراه داشت كه در اين جاى خطرناك ناشناخته گام بگذارد، و بنى اسرائيل را تعقيب كند، حداقل، مشاهده چنين معجزه شگرفى كافى بود كه آنها را از ادامه اين راه باز دارد.
ولى فرعون كه باد غرور و نخوت، مغزش را پر كرده بود، و در لجاجت و خيرهسرى غوطهور بود، بىاعتنا از كنار چنين معجزه بزرگى گذشت، و لشكر خود را تشويق به ورود در اين جادههاى ناشناخته دريائى كرد!