٧٧ وَ لَقَدْ أَوْحَيْنا إِلى‌ مُوسى‌ أَنْ أَسْرِ بِعِبادِي فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقاً فِي الْبَحْرِ يَبَساً لاتَخافُ دَرَكاً وَ لاتَخْشى‌
٧٨ فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِهِ فَغَشِيَهُمْ مِنَ الْيَمِّ ما غَشِيَهُمْ
٧٩ وَ أَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَهُ وَ ما هَدى‌
ترجمه:
٧٧- ما به موسى‌ وحى فرستاديم كه: «شبانه بندگانم را (از مصر) با خود ببر؛ و براى آنها راهى خشك در دريا بگشا؛ كه نه از تعقيب (فرعونيان) خواهى ترسيد، و نه از غرق شدن در دريا»!
٧٨- فرعون با لشگريانش آنها را دنبال كردند؛ و دريا آنان را (در ميان امواج خروشان خود) به طور كامل پوشانيد!
٧٩- فرعون قوم خود را گمراه ساخت؛ و هرگز هدايت نكرد!
تفسير:
نجات بنى اسرائيل و غرق فرعونيان
بعد از ماجراى مبارزه موسى‌ عليه السلام با ساحران و پيروزى قاطع و چشمگيرش بر آنها و ايمان آوردن آن جمعيت عظيم، موسى‌ عليه السلام و آئين او رسماً وارد افكار مردم مصر شد.
هر چند اكثريت «قبطيان» آن را نپذيرفتند، ولى هميشه براى آنها يك مسأله بود، و بنى اسرائيل تحت رهبرى موسى‌ عليه السلام، به اتفاق اقليتى از مصريان، به طور