مى‌ميرد يعنى خونريزى كندتر انجام مى‌گيرد و شكنجه بيشترى خواهند ديد، به علاوه گويا مى‌خواهد بگويد: هر دو سمت بدن شما را ناقص مى‌كنم.
و اما تهديد به اين كه شما را بر درختان نخل به دار مى‌آويزم شايد به خاطر اين بوده است كه: اين درختان از بلندترين درختانند و همه كس از دور و نزديك كسى را كه به آن آويخته باشد مى‌بيند.
اين نكته نيز قابل ملاحظه است كه: در عرف آن زمان، دار زدن آن چنان كه در عرف ما معمول است نبوده، طناب دار را به گردن شخصى كه مى‌خواستند او را دار بزنند نمى‌انداختند، بلكه به دست‌ها يا شانه‌ها مى‌بستند، تا زجركُش شود.
***
اما ببينيم عكس العمل ساحران در برابر اين تهديدهاى شديد فرعون چه بود؟ آنها نه تنها مرعوب نشدند، جا نخوردند، و از ميدان بيرون نرفتند، كه حضور خود را در صحنه به طور قاطع‌ترى ثابت كردند و «گفتند: به خدائى كه ما را آفريده است ما هرگز تو را بر اين دلائل روشنى كه به سراغ ما آمده مقدم نخواهيم داشت» «قالُوا لَنْ نُؤْثِرَكَ عَلى‌ ما جاءَنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الَّذِي فَطَرَنا».
«تو هر حكمى مى‌خواهى بكن» «فَاقْضِ ما أَنْتَ قاضٍ».
اما بدان «تو تنها مى‌توانى در زندگى اين دنيا قضاوت كنى» (ولى در آخرت ما پيروزيم و تو گرفتار و مبتلا به شديدترين كيفرها) «إِنَّما تَقْضِي هذِهِ الْحَياةَ الدُّنْيا».
و به اين ترتيب، آنها سه جمله كوبنده در برابر فرعون بيان كردند:
نخست اين كه: مطمئن باش ما آن هدايتى را كه يافته‌ايم با هيچ چيز معاوضه نخواهيم كرد.
ديگر اين كه: از تهديدهايت ابداً هراسى نداريم.