تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٤
اساساً چنين توطئهاى كه سرتاسر مصر را فراگيرد، و مأموران مخفى و جاسوسان او از آن بىخبر بمانند، امكانپذير نيست.
اصولًا، فرعون موسى عليه السلام را در آغوش خود پرورش داده بود، و غيبت او از مصر برايش مسلّم بود، اگر او بزرگ ساحران مصر بود همه جا به اين عنوان معروف مىشد، و چيزى نبود كه بتوان آن را مخفى كرد.
ولى مىدانيم قلدرها و زورگويان، وقتى موقعيت نامشروع خود را در خطر ببينند از هيچ دروغ و تهمتى باك ندارند.
تازه به اين نيز قناعت نكرد، و ساحران را با شديدترين لحنى، تهديد به مرگ نموده گفت: «سوگند ياد مىكنم كه دست و پاهاى شما را به طور مخالف قطع مىكنم، و بر فراز شاخههاى بلند نخل به دار مىآويزم، تا بدانيد مجازات من دردناكتر و پايدارتر است، يا مجازات خداى موسى و هارون»؟ «فَلَا قَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلافٍ وَ لَا صَلِّبَنَّكُمْ فِي جُذُوعِ النَّخْلِ وَ لَتَعْلَمُنَّ أَيُّنا أَشَدُّ عَذاباً وَ أَبْقى». «١»
در حقيقت جمله «أَيُّنا أَشَدُّ عَذاباً» اشاره به تهديدى است كه موسى عليه السلام قبلًا كرده بود و مخصوصاً به ساحران قبل از اين ماجرا گوشزد كرد كه: اگر شما بر خدا دروغ ببنديد، شما را با عذاب و مجازات خود ريشه كن خواهد كرد.
تعبير به «مِنْ خِلافٍ» (دست و پاى شما را به طور مخالف قطع مىكنم) اشاره به آن است كه دست راست با پاى چپ يا به عكس، و شايد انتخاب اين نوع شكنجه براى ساحران به خاطر اين بوده است كه: با اين وضع، انسان ديرتر