تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٨
در هر حال، سحر چيزى نيست كه وجود آن را بتوان انكار كرد، يا به خرافات نسبت داد، چه در گذشته و چه در امروز.
نكته قابل توجه اين كه: سحر در اسلام، ممنوع، و از گناهان كبيره است؛ چرا كه در بسيارى از موارد، باعث گمراه ساختن مردم، تحريف حقايق و متزلزل ساختن پايه عقائد افراد ساده ذهن مىشود، البته، اين حكم اسلامى مانند بسيارى از احكام ديگر، موارد استثناء نيز دارد، از جمله، فرا گرفتن سحر، براى ابطال ادعاى مدعيان دروغين نبوت، و يا براى از بين بردن اثر آن در مورد كسانى كه از آن آسيب ديدهاند.
در جلد اول ذيل آيات ١٠٢ و ١٠٣ سوره «بقره» نيز مشروحاً در اين باره، سخن گفتهايم.
***
٢- ساحر، هرگز پيروز نمىشود؟
بسيارى مىپرسند: اگر ساحران مىتوانند، اعمال خارقالعادهاى شبيه معجزه انجام دهند، چگونه مىتوان ميان كارهاى آنها و اعجاز، تفاوت گذاشت؟
و چگونه «سحر با معجزه پهلو نزند دل خوش دار»!
پاسخ اين سؤال، با توجه به يك نكته، روشن مىشود و آن اين كه: كار ساحر متكى به نيروى محدود انسانى است، و معجزه از قدرت بىپايان و لا يزال الهى سرچشمه مىگيرد.
لذا هر ساحرى كارهاى محدودى مىتواند انجام دهد، و اگر ماوراى آن را بخواهند، عاجز مىماند، او تنها كارهائى را مىتواند انجام دهد كه قبلًا روى آن تمرين داشته و بر آن مسلط است و از پيچ و خم آن آگاه، ولى در غير آن به كلى عاجز و ناتوان خواهد بود.