تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦١
٦٥ قالُوا يا مُوسى إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ وَ إِمَّا أَنْ نَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقى
٦٦ قالَ بَلْ أَلْقُوا فَإِذا حِبالُهُمْ وَ عِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ أَنَّها تَسْعى
٦٧ فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً مُوسى
٦٨ قُلْنا لاتَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْا عْلى
٦٩ وَ أَلْقِ ما فِي يَمِينِكَ تَلْقَفْ ما صَنَعُوا إِنَّما صَنَعُوا كَيْدُ ساحِرٍ وَ لايُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ أَتى
ترجمه:
٦٥- (ساحران) گفتند: «اى موسى! آيا تو اول (عصاى خود را) مىافكنى، يا ما كسانى باشيم كه اول بيفكنيم»؟!
٦٦- گفت: «شما اول بيفكنيد»! در اين هنگام طنابها و عصاهاى آنان بر اثر سحرشان چنان به نظر مىرسيد كه حركت مىكند!
٦٧- موسى ترس خفيفى در دل احساس كرد (مبادا مردم گمراه شوند)!
٦٨- گفتيم: «نترس! تو مسلماً (پيروز و) برترى!
٦٩- و آنچه را در دست راست دارى بيفكن، تمام آنچه را ساختهاند مىبلعد! آنچه ساختهاند تنها مكر ساحر است؛ و ساحر هر جا رود رستگار نخواهد شد»!