«فَلَنَأْتِيَنَّكَ بِسِحْرٍ مِثْلِهِ».
و براى اين كه: قاطعيت بيشترى نشان دهد، گفت: «هم اكنون تاريخش را معين كن، بايد ميان ما و تو وعده‌اى باشد كه نه ما از آن تخلف كنيم و نه تو از آن، آنهم در مكانى كه نسبت به همگان يكسان باشد» «فَاجْعَلْ بَيْنَنا وَ بَيْنَكَ مَوْعِداً لانُخْلِفُهُ نَحْنُ وَ لا أَنْتَ مَكاناً سُوىً».
در تفسير «مَكاناً سُوىً» بعضى گفته‌اند: منظور آن بوده كه فاصله آن از ما و تو يكسان باشد.
بعضى گفته‌اند: فاصله‌اش نسبت به مردم شهر يكسان باشد، يعنى محلى درست در مركز شهر.
و بعضى گفته‌اند: منظور يك سرزمين مسطح است كه همگان بر آن اشراف داشته، و عالى و دانى در آن يكسان باشد، و مى‌توان همه اين معانى را در آن جمع دانست.
توجه به اين نكته نيز لازم است كه: زمامداران زورگو، براى اين كه حريف خود را از ميدان به در كنند، و به اطرافيان خود كه گاهى تحت تأثير واقع شده‌اند (و در داستان موسى‌ عليه السلام و معجزاتش حتماً تحت تأثير واقع شده بودند) قدرت و قوت و روحيه بدهند، ظاهراً با اين گونه مسائل برخورد قاطع مى‌كنند و سر و صداى زياد به راه مى‌اندازند!.
***
ولى موسى‌ عليه السلام بى‌آن كه خونسردى خود را از دست دهد، و از جنجال فرعون هراسى به دل راه دهد با صراحت و قاطعيت «گفت: من هم آماده‌ام، هم اكنون روز و ساعت آن را تعيين كنم، ميعاد ما و شما روز زينت (روز عيد) است، مشروط بر اين كه: مردم همگى به هنگامى كه روز بالا مىآيد در محل جمع