٥٩- گفت: «ميعاد ما و شما روز عيد است؛ به شرط اين كه همه مردم، هنگامى كه روز، بالا مى‌آيد، جمع شوند»!
٦٠- فرعون آن مجلس را ترك گفت؛ و تمام مكر و فريب خود را جمع كرد؛ و سپس باز آمد.
٦١- موسى‌ به آنان گفت: «واى بر شما! دروغ بر خدا نبنديد، كه شما را با عذابى نابود مى‌سازد! و هر كس كه (بر خدا) دروغ ببندد، نوميد (و شكست خورده) مى‌شود»!
٦٢- آنها در ميان خود، در مورد ادامه راهشان به نزاع برخاستند؛ و مخفيانه و درگوشى با هم سخن گفتند.
٦٣- گفتند: «اين دو (نفر) مسلماً ساحرند! مى‌خواهند با سحرشان شما را از سرزمين‌تان بيرون كنند و راه و رسم نمونه شما را از بين ببرند!
٦٤- اكنون كه چنين است، تمام نيرو و نقشه خود را جمع كنيد، و در يك صف (به مبارزه) بيائيد؛ امروز رستگارى از آن كسى است كه برترى خود را اثبات كند»!
تفسير:
فرعون خود را براى مبارزه نهايى آماده مى‌كند
در اين بخش از آيات، مرحله ديگرى از درگيرى موسى‌ عليه السلام و فرعون منعكس شده است، قرآن مجيد، اين قسمت را با اين جمله شروع مى‌كند: «ما همه آيات خود را به فرعون نشان داديم، اما هيچ يك از آنها در دل تيره او اثر نگذاشت، همه را تكذيب كرد و از پذيرش آنها امتناع ورزيد» «وَ لَقَدْ أَرَيْناهُ آياتِنا كُلَّها فَكَذَّبَ وَ أَبى‌».
مسلماً منظور از آيات، در اينجا تمام معجزاتى كه در طول عمر موسى‌ عليه السلام و زندگيش در مصر به وسيله او ظاهر شد، نيست، بلكه، اين مربوط به معجزاتى