آرى، هنگامى كه خدا مى‌خواهد قدرت خود را نشان دهد، اين چنين مى‌كند تا همه گردنكشان بدانند كوچك‌تر از آن هستند كه در برابر اراده و مشيتش عرض اندام كنند.
***
٢- برخورد ملايم و محبت‌آميز با دشمنان
براى نفوذ در قلوب مردم (هر چند افراد گمراه و بسيار آلوده باشند) نخستين دستور قرآن برخورد ملايم و توأم با مهر و عواطف انسانى است، و توسل به خشونت، مربوط به مراحلى است كه برخوردهاى دوستانه اثر خود را نگذارد.
هدف آن است كه مردم جذب شوند، متذكر شوند، و راه را پيدا كنند يا از عواقب شوم كار بد خود بترسند. (لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشى‌).
هر مكتبى بايد جاذبه داشته باشد، و بى‌دليل، افراد را از خود دفع نكند.
سرگذشت پيامبران و ائمه دين عليهم السلام به خوبى نشان مى‌دهد: آنها هرگز از اين برنامه در تمام طول عمرشان انحراف پيدا نكردند.
آرى، ممكن است، هيچ برنامه محبت‌آميزى در دل سياه بعضى اثر نگذارد، و راه، منحصراً توسل به خشونت باشد، آن در جاى خود صحيح است، اما نه به عنوان يك اصل كلى و براى آغاز كار، برنامه نخستين، محبت است و ملايمت، و اين، همان درسى است كه آيات فوق به روشنى به ما مى‌گويد.
جالب اين كه: در بعضى از روايات مى‌خوانيم: حتى موسى‌ عليه السلام مأمور بود، فرعون را با بهترين نامش صدا كند، شايد در دل تاريك او اثر بگذارد.
***