تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٣
٤٢ اذْهَبْ أَنْتَ وَ أَخُوكَ بِآياتِي وَ لاتَنِيا فِي ذِكْرِي
٤٣ اذْهَبا إِلى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغى
٤٤ فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَيِّناً لَعَلَّهُ يَتَذَكَّرُ أَوْ يَخْشى
٤٥ قالا رَبَّنا إِنَّنا نَخافُ أَنْ يَفْرُطَ عَلَيْنا أَوْ أَنْ يَطْغى
٤٦ قالَ لاتَخافا إِنَّنِي مَعَكُما أَسْمَعُ وَ أَرى
٤٧ فَأْتِياهُ فَقُولا إِنَّا رَسُولا رَبِّكَ فَأَرْسِلْ مَعَنا بَنِي إِسْرائِيلَ وَ لا تُعَذِّبْهُمْ قَدْ جِئْناكَ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكَ وَ السَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى
٤٨ إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنا أَنَّ الْعَذابَ عَلى مَنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى
ترجمه:
٤٢- (اكنون) تو و برادرت با آيات من به برويد، و در ياد من كوتاهى نكنيد!
٤٣- به سوى فرعون برويد؛ كه طغيان كرده است!
٤٤- اما به نرمى با او سخن بگوئيد؛ شايد متذكر شود، يا (از خدا) بترسد!
٤٥- (موسى و هارون) گفتند: «پروردگارا! از اين مىترسيم كه بر ما پيشى گيرد (و ما را آزار دهد)؛ يا طغيان كند (و نپذيرد)»!
٤٦- فرمود: «نترسيد! من با شما هستم؛ (همه چيز را) مىشنوم و مىبينم!
٤٧- به سراغ او برويد و بگوئيد: «ما فرستادگان پروردگار توئيم! بنى اسرائيل را با ما بفرست؛ و آنان را شكنجه و آزار مكن! ما نشانه روشنى از سوى پروردگارت براى تو آوردهايم! و درود بر آن كس باد كه از هدايت پيروى مىكند!
٤٨- به ما وحى شده كه عذاب بر كسى است كه (آيات الهى را) تكذيب كند و سرپيچى نمايد»!