تعبير به: اقْذِفِيهِ فِي التَّابُوتِ: «آن را در صندوق بيفكن» شايد اشاره به اين باشد كه: بدون هيچ ترس و واهمه دل از او بردار، و شجاعانه در صندوقش بگذار و بى‌اعتنا، به شط نيلش بيفكن، و ترس و وحشتى به خود راه مده.
كلمه «تابوت» به معنى صندوق چوبى و به عكس آنچه بعضى مى‌پندارند، هميشه به معنى صندوقى كه مردگان را در آن مى‌نهند نيست، بلكه، مفهوم وسيعى دارد كه گاهى به صندوق‌هاى ديگر نيز گفته مى‌شود همان گونه كه در داستان «طالوت و جالوت» در سوره «بقره» ذيل آيه ٢٤٨ خوانديم. «١»
سپس اضافه مى‌كند: «دريا مأمور است كه آن را به ساحل بيفكند، تا سرانجام دشمن من و دشمن او، وى را برگيرد» (و در دامان خويش پرورش دهد!) «فَلْيُلْقِهِ الْيَمُّ بِالسَّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِي وَ عَدُوٌّ لَهُ».
جالب اين كه: كلمه «عَدُوّ» در اينجا تكرار شده، و اين در حقيقت تأكيدى است بر دشمنى فرعون، هم نسبت به خداوند و هم نسبت به موسى‌ و بنى اسرائيل، و اشاره به اين كه: كسى كه تا اين حد در دشمنى و عداوت، پافشارى داشت، عاقبت خدمت و پرورش موسى‌ عليه السلام را بر عهده گرفت، تا بشر خاكى بداند نه تنها قادر نيست با فرمان خدا به مبارزه برخيزد، بلكه، خدا دشمن او را با دست خودش و در دامانش پرورش خواهد داد.
و هنگامى كه او اراده نابودى گردن‌كشان ستمگر را كند آنها را با دست خودشان نابود مى‌كند، و با آتشى كه خودشان برافروخته‌اند، مى‌سوزاند، چه قدرت عجيبى دارد!
و از آنجا كه موسى‌ عليه السلام بايد در اين راه پر نشيب و فراز كه در پيش دارد در يك سپر حفاظتى قرار گيرد، خداوند پرتوى از محبت خود را بر او مى‌افكند آن