تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٨
٢- استعدادهاى فوق العاده اشياء
مسلماً آن روز كه موسى، آن عصاى شبانى را براى خود انتخاب نمود، باور نمىكرد اين موجود ساده از عهده چنان كار عظيمى به فرمان خدا برآيد، آن چنان كه قدرت فراعنه را درهم ريزد، اما خدا به او نشان داد كه: از همين وسيله ساده مىتوان آن چنان نيروى خارق العادهاى به وجود آورد.
اين در واقع درسى است به همه انسانها كه در اين جهان هيچ چيز را ساده نپندارند، اى بسا موجودات يا افرادى كه ما با ديده حقارت به آنها مىنگريم قدرتهاى عظيمى در دل نهفته داشته باشند كه ما از آن بىخبريم.
***
٣- «تورات» در اين باره چه مىگويد؟
در آيات بالا خوانديم، هنگامى كه موسى عليه السلام دستش را از گريبان بيرون آورد، سفيد و روشن بود، بىآن كه عيبى داشته باشد، ممكن است اين جمله براى نفى تعبيرى باشد كه در «تورات» تحريف يافته ديده مىشود؛ چرا كه در اين تورات چنين آمده است: «و خداوند باز به او گفت، حال دست خود را به آغوش خود گذار كه دست خود را به آغوش خود گذاشت و او را بيرون آورد و اينك دستش مانند برف، مبروص شد». «١»
كلمه «مبروص» از ماده «برص» به معنى پيسى است كه يك نوع بيمارى است و مسلماً به كار بردن اين تعبير در اين مورد غلط و نابجا است.
***