مى‌كند. «١»

در «تورات» كنونى سفر «خروج» فصل سوم نيز همان تعبيرى كه در قرآن وجود دارد ديده مى‌شود. «٢»
بعضى ديگر از روايات كه اشاره به تأويل آيه و بطون آن دارد، مى‌گويد:
فَأخْلَعْ نَعْلَيْكَ أَىْ خَوْفَيْكَ: خَوْفَكَ مِنْ ضِياعِ أَهْلِكَ وَ خَوْفِكَ مِنْ فِرْعَوْنَ: «منظور از فاخلع نعليك اين است كه دو ترس و وحشت را از خود دور كن:
خوف از اين كه خانواده‌ات كه مورد علاقه تو است در اين بيابان از بين برود، و خوف از فرعون»! «٣»
در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مطلب جالبى در رابطه با اين فراز از زندگى موسى‌ عليه السلام نقل شده آنجا كه مى‌فرمايد: كُنْ لِما لا تَرْجُو أَرْجى‌ مِنْكَ لِما تَرْجُو، فَإِنَّ مُوسَى بْنَ عِمْرانَ خَرَجَ لِيَقْبِسَ لِاهْلِهِ ناراً فَرَجَعَ إِلَيْهِمْ وَ هُوَ رَسُولٌ نَبِىٌّ!:
«نسبت به چيزهائى كه اميد ندارى بيش از چيزهائى كه اميد دارى، اميدوار باش! چرا كه موسى‌ بن عمران عليه السلام به دنبال يك شعله آتش رفت، اما با مقام نبوت و رسالت بازگشت»! «٤»
اشاره به اين كه بسيار مى‌شود: انسان به چيزى اميدوار است، اما به آن نمى‌رسد ولى چيزهاى مهمترى كه اميدى نسبت به آن ندارد به لطف پروردگار براى او فراهم مى‌شود! همين معنى از امير مؤمنان على عليه السلام نيز نقل شده است. «٥»
***