مى‌شود، گوش فرا ده!
١٤- من «اللّه» هستم؛ معبودى جز من نيست! مرا بپرست، و نماز را براى ياد من به پا دار!
١٥- به طور قطع رستاخيز خواهد آمد! مى‌خواهم آن را پنهان كنم، تا هر كس در برابر سعى و كوشش خود، جزا داده شود!
١٦- پس مبادا كسى كه به آن ايمان ندارد و از هوس‌هاى خويش پيروى مى‌كند، تو را از آن باز دارد؛ كه هلاك خواهى شد!
تفسير:
آتشى در آن سوى بيابان!
از اينجا داستان موسى‌ عليه السلام، پيامبر بزرگ خدا شروع مى‌شود و در بيش از هشتاد آيه بخش‌هاى مهمى از سرگذشت پرماجراى او تشريح مى‌گردد، تا دلدارى و تسليت خاطرى باشد براى پيامبر صلى الله عليه و آله و مؤمنان كه در آن ايام در «مكّه»، سخت از سوى دشمنان در فشار بودند.
تا بدانند اين قدرت‌هاى شيطانى در برابر قدرت خدا تاب مقاومت ندارند و اين نقشه‌ها همگى نقش بر آب است.
و نيز از اين سرگذشت پر محتوا با درس‌هاى آموزنده‌اش، مسير خود را در مسأله توحيد و خداپرستى و مبارزه با فراعنه و ساحران هر عصر و زمان، و همچنين مبارزه با انحراف‌هاى داخلى و گرايش‌هاى انحرافى، بيابند، درس‌هائى كه مى‌تواند در سراسر دوران انقلاب اسلام، راهنما و راهگشاى آنها باشد.
مجموعه آياتى را كه در اين سوره از موسى‌ عليه السلام، بنى اسرائيل و فرعونيان سخن مى‌گويد مى‌توان به چهار بخش تقسيم كرد: