تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٨
٩ وَ هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ مُوسى
١٠ إِذْ رَأى ناراً فَقالَ لِاهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ ناراً لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْها بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدىً
١١ فَلَمَّا أَتاها نُودِيَ يا مُوسى
١٢ إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً
١٣ وَ أَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِما يُوحى
١٤ إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَ أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي
١٥ إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ أَكادُ أُخْفِيها لِتُجْزى كُلُّ نَفْسٍ بِما تَسْعى
١٦ فَلا يَصُدَّنَّكَ عَنْها مَنْ لا يُؤْمِنُ بِها وَ اتَّبَعَ هَواهُ فَتَرْدى
ترجمه:
٩- و آيا خبر موسى به تو رسيده است؟
١٠- هنگامى كه (از دور) آتشى مشاهده كرد، به خانواده خود گفت: «اندكى) درنگ كنيد كه من آتشى ديدم! شايد شعلهاى از آن براى شما بياورم؛ يا به وسيله اين آتش راه را پيدا كنم»!
١١- هنگامى كه نزد آتش آمد، ندا داده شد كه: «اى موسى!
١٢- من پروردگار توام! كفشهايت را بيرون آر، كه تو در سرزمين مقدس «طوى» هستى!
١٣- و من تو را (براى مقام رسالت) برگزيدم؛ اكنون به آنچه بر تو وحى