محتواى سوره طه
سوره «طه» به گفته همه مفسران در «مكّه» نازل شده است، محتواى آن نيز همانند ساير سوره‌هاى مكّى است كه بيشتر سخن از «مبدأ» و «معاد» مى‌گويد، و نتائج توحيد و بدبختىهاى شرك را برمى‌شمرد.
در بخش اول: اين سوره، اشاره كوتاهى به عظمت قرآن و بخشى از صفات جلال و جمال پروردگار است.
بخش دوم: كه بيش از هشتاد آيه را در برمى‌گيرد، از داستان موسى‌ عليه السلام سخن مى‌گويد، از آن زمان كه به نبوت مبعوث گرديد و سپس با فرعون جبار به مبارزه برخاست، و پس از درگيرى‌هاى فراوان با دستگاه فرعون، مبارزه با ساحران و ايمان آوردن آنها، خداوند به صورت اعجازآميز فرعون و فرعونيان را در دريا غرق كرد، و موسى‌ و مؤمنان را رهائى بخشيد.
بعد ماجراى گوساله‌پرستى بنى اسرائيل و درگيرى هارون و موسى‌ عليهما السلام را با آنها بيان مى‌كند.
در سومين بخش: بخش‌هائى درباره معاد و قسمتى از خصوصيات رستاخيز آمده است.
در بخش چهارم: سخن از قرآن و عظمت آن است.
و در بخش پنجم: سرگذشت آدم و حوا را در بهشت و سپس ماجراى وسوسه ابليس و سرانجام هبوط آنها را در زمين، توصيف مى‌كند.
و بالاخره در آخرين قسمت، نصيحت و اندرزهاى بيدار كننده‌اى، براى همه مؤمنان بيان مى‌دارد كه روى سخن در بسيارى از آن به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله