***
پس از آن قرآن به آنها چنين پاسخ مى‌گويد: «آيا او از اسرار غيب آگاه شده؟
يا از خدا عهد و پيمانى در اين زمينه گرفته است»؟! «أَطَّلَعَ الْغَيْبَ أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً».
كسى مى‌تواند چنين پيشگوئى كند، و رابطه‌اى ميان كفر، دارا شدن مال و فرزندان قائل شود، كه آگاه بر غيب باشد؛ زيرا هيچ رابطه‌اى ميان اين دو ما نمى‌بينيم، و يا عهد و پيمانى از خدا گرفته باشد، كه چنين سخنى نيز بى‌معنى است.
***
در آيه بعد، با لحن قاطع اضافه مى‌كند: «اين چنين نيست (هرگز كفر و بى‌ايمانى مايه فزونى مال و فرزند كسى نخواهد شد) ما به زودى آنچه را مى‌گويد، مى‌نويسيم» «كَلَّا سَنَكْتُبُ ما يَقُولُ».
آرى، اين سخنان بى‌پايه كه ممكن است مايه انحراف بعضى از ساده‌لوحان گردد، همه در پرونده اعمال آنها ثبت خواهد شد.
«و ما عذاب خود را بر او مستمر خواهيم داشت» (عذاب‌هائى پى‌درپى و يكى بالاى ديگر) «وَ نَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذابِ مَدّاً».
اين جمله، ممكن است اشاره به عذاب مستمر و جاويدان آخرت بوده باشد، و نيز ممكن است اشاره به عذاب‌هائى باشد كه بر اثر كفر و بى‌ايمانى در اين دنيا دامنگير آنها مى‌شود، اين احتمال نيز قابل ملاحظه است كه: اين مال و