علاوه بر اين، جمله: ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا: «سپس پرهيزگاران را نجات مى‌دهيم» همچون جمله: نَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيها: «ستمگران را در آن وا مى‌گذاريم» همه، شاهد براى اين معنى است.
به علاوه روايات متعددى در تفسير آيه رسيده است كه: اين معنى را كاملًا تقويت مى‌كند:
از جمله از «جابر بن عبداللّه انصارى» چنين نقل شده كه: شخصى از او درباره اين آيه پرسيد، «جابر» با هر دو انگشت به دو گوشش اشاره كرد و گفت:
مطلبى با اين دو گوش خود از پيامبر صلى الله عليه و آله شنيدم كه اگر دروغ بگويم هر دو كر باد! مى‌فرمود: الوُرُودُ الدُّخُولُ، لايَبْقى‌ بَرٌّ وَ لا فاجِرٌ إِلَّا يَدْخُلُها فَيَكُونُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ بَرْداً وَ سَلاماً كَما كانَتْ عَلى‌ إِبْراهِيْمَ حَتّى‌ أَنَّ لِلْنَّارِ- أَوْ قالَ لِجَهَنَّمَ- ضَجِيْجاً مِنْ بَرْدِها، ثُمَّ يُنَجِّى اللَّهُ الَّذِيْنَ اتَّقُوا وَ يَذَرُ الظَّالِمِيْنَ فِيْها جِثِيّاً:
«ورود در اينجا به معنى دخول است هيچ نيكوكار و بدكارى نيست مگر اين كه داخل جهنم مى‌شود، آتش در برابر مؤمنان سرد و سالم خواهد بود، همان گونه كه بر ابراهيم عليه السلام بود، تا آنجا كه آتش- يا جهنم- (ترديد از جابر است) از شدت سردى فرياد مى‌كشد، سپس خداوند پرهيزگاران را رهائى مى‌بخشد و ظالمان را در آن ذليلانه رها مى‌كند». «١»
در حديث ديگرى از پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: تَقُولُ النَّارُ لِلْمُؤْمِنِ يَوْمَ الْقِيامَهِ جُزْ، يا مُؤْمِنُ! فَقَدْ أَطْفَأَ نُورُكَ لَهَبِى: «آتش به فرد با ايمان در روز قيامت مى‌گويد: زودتر از من بگذر كه نورت، شعله مرا خاموش كرد»! «٢»
اين معنى از بعضى ديگر از روايات نيز استفاده مى‌شود.
تعبير پر معنائى كه درباره «پل صراط» در روايات آمده كه آن بر روى جهنم