اين كه: بعضى «جِثِىّ» را به معنى «گروه، گروه» تفسير كرده‌اند، و بعضى به معنى انبوه و متراكم بر روى هم، همانند خاك‌ها و سنگ‌ها، ولى تفسير اول مناسب‌تر و مشهورتر است.
***
و از آنجا كه اولويت‌ها در آن دادگاه عدل منظور مى‌شود، در آيه بعد مى‌گويد: ما اول به سراغ سركش‌ترين و ياغى‌ترين افراد مى‌رويم، «ما از هر گروه و جمعيتى افرادى را كه از همه در برابر خداوند رحمان سركش‌تر بودند جدا مى‌كنيم» «ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمنِ عِتِيّاً». «١»
همان بى‌شرمانى كه حتى مواهب خداى «رحمان» را به دست فراموشى سپردند و در برابر ولى نعمت خود به گستاخى، طغيان و ياغى‌گرى برخاستند، آرى، اينها از همه، به آتش دوزخ سزاوارترند!
***
باز روى اين معنى تأكيد كرده مى‌گويد: «ما به خوبى از كسانى كه براى سوختن در آتش اولويت دارند آگاهيم» «ثُمَّ لَنَحْنُ أَعْلَمُ بِالَّذِينَ هُمْ أَوْلى‌ بِها صِلِيّاً».
دقيقاً آنها را انتخاب مى‌كنيم و در اين انتخاب هيچ گونه اشتباهى رخ نخواهد داد.
«صِلِىّ» مصدر است كه هم به معنى روشن كردن آتش، و هم چيزى را كه با آتش مى‌سوزانند آمده است.
***