تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢١
نه دروغى، نه دشنامى، نه تهمتى، نه زخم زبانى، نه سخريهاى و نه حتى سخن بيهودهاى.
«تنها چيزى كه در آنجا مرتباً به گوش مىخورد، سلام است» «إِلَّا سَلاماً».
«سَلام» به معنى وسيع كلمه كه دلالت بر سلامت روح، فكر، زبان، رفتار و كردار بهشتيان دارد.
سلامى كه آن محيط را، بهشتى كرده و هر گونه اذيت و ايذاء از آن برچيده شده است.
سلامى كه نشانه يك محيط امن و امان، يك محيط مملوّ از صفا، صميميت، پاكى، تقوا، صلح و آرامش است.
در آيات ديگر قرآن نيز، همين حقيقت با تعبيرات مختلفى آمده است، در آيه ٧٣ سوره «زمر» مىخوانيم: وَ قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ:
«خازنان بهشت به هنگام ورود به آنها مىگويند: سلام بر شما، هميشه خوش و خوشحال باشيد، پاك و پاكيزه باشيد، بفرمائيد وارد بهشت شويد، و جاودانه بمانيد»!
در آيه ٣٤ سوره «ق» مىخوانيم: ادْخُلُوها بِسَلامٍ ذلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ:
«با سلام و سلامت وارد آن شويد امروز روز خلود و جاودانى است».
نه تنها فرشتگان بر آنها درود مىفرستند و خود آنها به يكديگر، بلكه خداوند نيز، چنان كه در سوره «يس» آيه ٥٧ آمده، بر آنها سلام مىفرستد: سَلامٌ قَوْلٌ مِنْ رَبٍّ رَّحِيْمٍ:
«سلام بر شما باد، اين سلامى است از پروردگار مهربان به شما بهشتيان».
آيا محيطى باصفاتر و زيباتر از اين محيط آكنده از سلام و سلامت، وجود