الذريعة إلى حافظ الشريعة - رفيع الدين محمد الجيلاني - الصفحة ٣٨٧ - باب المؤمن وعلاماته

ذرّه‌اى دردت ده اى درمان من‌* * * ز آنكه بى دردت بميرد جان من‌

كفر كافر را و دين دين‌دار را* * * ذرّه‌اى دردت دل عطار را

يا رب آگاهى ز زاريهاى من‌* * * حاضرى در ماتم شبهاى من‌

ماتمم از حد بشد سورى فرست‌* * * در ميان ظلمتم نورى فرست‌

لذّت نور مسلمانيم ده‌* * * نيستى از نفس ظلمانيم ده‌

ذرّه‌ام گم گشته اندر سايه‌اى‌* * * نيست از هستى مرا سرمايه‌اى‌

سائلم ز ان حضرت چون آفتاب‌* * * بو كه ز ان تابم رسد يك رشته تاب‌

[١]

ومن جملة ما قال في ذلك الكتاب في نعت سيّد المرسلين ٦:

وصف او در گفت چون آيد مرا* * * چون عرق از شرم خون آيد مرا

او فصيح عالم ومن لال او* * * چون توانم داد شرح حال او

وصف او كى در حد چونِ من كس است‌* * * واصف او خالق عالم بس است‌ [٢]

ومن جملة ما قال في مدح أبي بكر وعمر:

خواجه اوّل كه اوّل يار اوست‌* * * «ثانى اثنينْ إذ هما في الغار» اوست‌

چون دو عالم را به يك دم در كشيد* * * لب ببست از سنگ و خوش دم در كشيد

سر فرو بردى همه شب تا به روز* * * نيمه شب موئى بر آوردى ز سوز

موى او تا چين برفتى مشكبار* * * مشك كردى خون آهوى تتار

زين سبب گفت آفتاب شرع و دين‌* * * علم از ينجا جست بايد تا به چين‌

چون عمر موئى بديد از قدر او* * * گفت كاش آن مويمى بر صدر او

چون تو كردى «ثانى اثنين» را قبول‌* * * «ثانى اثنين» او بود بعد رسول‌

ميل در صدّيق اگر جايز بدى‌* * * خود «اقيلونى» كجا هرگز بدى‌

مال دختر كرد جان بر سر نثار* * * ظلم نكند اين چنين كس شرم دار

پاك از قشر روايت بود او* * * ز ان كه در مغز درايت بود او

آنكه كار او جز به حق يك دم نكرد* * * تا به زانوبند اشتر كم نكرد

[١]. منطق الطير، ص ١٤، ش ٢٥٨.

[٢]. المصدر، ص ٢٠، ش ٢٧٢- ٢٧٤.