الذريعة إلى حافظ الشريعة - رفيع الدين محمد الجيلاني - الصفحة ٣٩٢ - باب المؤمن وعلاماته

نه ز عجزست ديرى و زوديش‌* * * نه به طبع است خشم و خوشنوديش‌

خواهى امّيد گير و خواهى بيم‌* * * هيچ بر هرزه نافريد حكيم‌

عالِم است او بهر چه كرد كند* * * تو ندانى از آنت درد كند

به ز تسليم نيست در علمش‌* * * تو چه دانى حكيمى و حلمش‌

در جهان آنچه رفت و آنچ [او] آيد* * * و آنچه هست آنچنان همى بايد

تو فضول از ميانه بيرون بَر* * * گوش خر در خور است با سر خر

همه را از طريق حكمت و داد* * * هر چه بايست بيش از آن هم داد

نوش دان هر چه زهر او باشد* * * لطف دان هر چه قهر او باشد

زشت و زيبا به نزد اهل خرد* * * جمله نيكست و زونيايد بد

تو به حكم خداى راضى شو* * * ورنه بخروش و پيش قاضى شو

تا تو را از قضاش برهاند* * * ابله آن كس كه اين چنين داند [١]

ثمّ مدح الخلفاء الثلاثة، ثمّ قال:

اى سنائى به قوّت ايمان‌* * * مدح حيدر بگو پس از عثمان‌

با مديحش مدايح مطلق‌* * * زهق الباطلست و جاء الحق‌

نايب مصطفى به روز غدير* * * كرده در شرع و دين مرور امير

روح را در قعود عود او كرد* * * در ميان سجود جود او كرد

جانب هر كه با على نه نكوست‌* * * هر كه گو باش من ندارم دوست‌ [٢]

وقال في خاتمة الحديقة مخاطباً لشيخ الإسلام برهان الدين:

اى تو بر شرع مصطفى سالار* * * بر طريق برادران كوكار

دين حق را بحق توئى برهان‌* * * مر مرا زين عقيلها برهان‌

تو به بغداد شاد و من ناشاد* * * خود نگوئى و را رسم فرياد

سال ومه ترسناك واندهگين‌* * * مانده محبوس تربت غزنين‌

[١]. حديقة الحقيقة، ص ٦١- ٨٦.

[٢]. حديقة الحقيقة، ص ٢٤٤ و ٢٤٧ و ٢٦١.