جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٤١٧ - غزل ٥٩١ نور خدا نمايدت آينه مجردى

دو پيمانه از رحمت خويش را به شما عطا نموده، و نورى براى شما قرار دهد كه بدان رهنمون شويد.- همچنين: «أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً، فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ»[١]: (آيا كسى كه مرده بود و ما زنده‌اش گردانيده و براى او نورى قرار داديم كه به آن درميان مردم سير مى كند).

ممكن است منظور خواجه از «نور خدا»، انوار الهى باشد؛ كه: «اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌ ... يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ»[٢]: (خداوند نور آسمانها و زمين مى باشد ... خداوند هركس را بخواهد به نور خويش رهنمون مى شود.).

و ممكن است مراد از «نور خدا»، رسول اللَّه ٦ باشد؛ كه: «يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ، وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ.»[٣]: (مى‌خواهند كه با دَهنها [و سخن‌] شان نور خدا را خاموش كنند، و خداوند نور خويش را به انجام خواهد رساند.- نيز: «قَدْ جاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبِينٌ»[٤]: (بى گمان نور و كتاب روشنگر از جانب خداوند به سوى شما آمده است.).

و ممكن است منظور از «نور خدا» قرآن شريف باشد؛ كه: «فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا»[٥]: (پس به خدا و رسولش و نورى كه فرو فرستاديم ايمان بياوريد.).

و ممكن است منظور، اسلام باشد؛ كه: «أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ، فَهُوَ عَلى‌ نُورٍ مِنْ رَبِّهِ ...»[٦]: (پس آيا كسى كه خداوند سينه‌اش را براى [پذيرش‌] اسلام گشاده، پس او بر نورى از جانب پروردگارش مى باشد ...).

[١] - انعام: ١٢٢.

[٢] - نور: ٣٥.

[٣] - صفّ: ٨.

[٤] - مائده: ١٥.

[٥] - تغابن: ٨.

[٦] - زمر: ٢٢.